مانفرد موک ، معاون سرپرست سازمان "حفاظت از قانون اساسی" ایالت هامبورگ آلمان ، هشدار داده است که نیروهای امنیتی حکومت ایران، معترضان ایرانی را که در خارج از کشور تظاهرات میکنند، تحت نظر دارند و میکوشند آنان را شناسایی کنند. "حفاظت از قانون اساسی" عنوان یک دستگاه اطلاعاتی و امنیتی در آلمان است که زیر نظر وزارت کشور در سطح کشوری و ایالتی فعالیت می کند.
پیش از این مخالفان حکومت ایران نسبت به حضور عناصر امنیتی تحت عنوان خبرنگاران شبکه های بین المللی ایرانی همچون العالم و پرس تی وی هشدار داده بودند. نحوه فعالیت و اقدامات تحریک آمیز این خبرنگاران که بیشتر در قالب عکس و فیلمبردار انجام می پذیرفت ، خصوصا در جریان تجمع های مخالفان در برابر سفارت های ایران ، در چند مورد منجر به ایجاد درگیری و تنش میان این افراد و تظاهر کنندگان شد.
همچنین در اکثر اعتراضاتی که توسط معترضان در مقابل سفارت های ایران در اروپا برگزار شد ، کارکنان سفارت اقدام به تصویر برداری از معترضان می نمودند. طبق گزارش سایت های خبری در چند مورد افرادی که پس از حضور در اعتراضات خارج ایران به کشور مراجعه کرده اند دستگیر و یا پاسپورت آنها توقیف و به اداره امنیت و اطلاعات ایران احضار شده اند.
به این دستگیر شدگان تصاویری از حضورشان در راهپیمایی های اعتراضی نشان داده شده است. همچنین از آیشان خواسته شده که دیگر شرکت کنندگان در این راهپیمایی ها را شناسایی کنند.
تهدید خانواده معترضان در داخل ایران
در این شرایط هشدار مانفرد موک، مقام امنیتی آلمانی در برنامهای به نام پانوراما در شبکهی یک آلمان (ARD) ابراز شد. این برنامه حاوی گزارش هایی است که نشان میدهد عوامل حکومت ایران به اشکال مختلف مخالفان حکومت را تهدید و زیر فشار قرار میدهند.
سعید از شهاب می گوید که بی تاب فرزند کوچک اش است و هر روز که نمی بیندش انگار سالی بر او می گذرد. دلم می گیرد. به عکس شهاب توی بیدادگاه و خیمه شب بازی عوامل کودتا خیره می شوم.
دوستان می پرسند دیار فرنگ خوش می گذرد، با خودم فکر می کنم چه باید جواب داد. اینجا انگار برلین نیست. اکثر این 70 روز را خانه نشین بوده ام.
حس می کنم پشت دیوار اوین هستم. کنار خانواده هایی که فریاد الله اکبرشان داد تظلم خواهی است که شاید تنها گوش پروردگار شنونده آن باشد.
به دوستان در بندم فکر می کنم. شهاب و حمزه که متهمند که عاشق کشورشانند و برای آزادی و سربلندی آن تلاش می کردند. برای رهایی ایران از نالایقی و تحجر.
به هم حزبی هایم اسیرم فکر می کنم و اگر برخی این روزها به شدت به این عبارت «هم حزبی» آلرژی دارند بگذار من بر آن بیشتر تاکید کنم.
در تهران ، کیهان و نوچه های حسین شریعتمداری برچسب بارانمان می کنند و اینجا هم فسیل های و ماموت های پر مدعا و کم سواد به اصطلاح مبارز. یاد سخن شهید همت می افتم که می گفت «هر قدمی که در راه خدا و بندگان مستضعف او برداشتيم ، برچسب بارانمان کردند. حالا روزی ده برچسب دشت می کنيم».
دلم تنگ است برای همه انهایی که امروز در بندند. برای عبدالله رمضان زاده ، سعید شریعتی ،محمدرضا جلایی پور ، صفایی فراهانی ، عرب سرخی ، تاج زاده ، ابطحی ، عطریانفر ، مبردامادی ، حجاریان ، بهزاد نبوی و همه اسرای سبز جنبش آزادی.
زمان سحر نزدیک شده است و با خودم زمزمه می کنم : اللهم فک کل اسیر.
وقتی پسرک کوچک عبدالله مومنی که فکر می کند چون خبرنگار هستم از همه چیز خبر دارم می پرسد که بابای او باز به خانه خواهد آمد؟
در خودم می شکنم و به این می اندیشم که چه تعداد کودک در سرزمین من فکر میکنند مادرشان مکه رفته و یا دل کوچکشان می لرزد که نکند پدرشان دیگر خانه بازنگردد و دیگر آغوش گرم پدر را نداشته باشند.
دانیال 8 ساله فکر می کند مادر مهربانش به مکه رفته و از دست خدا ناراحت است که به فکر دل کوچک او نیست. می گوید: میدونم خدا مامانم رو خیلی دوست داره که تو خونه خودش نگهش داشته و کارش زیاده اما بذاره بیاد قول میدم دوباره زودی خودم باهاش برم مکه.
چگونه می توانم به این کودکی که فقط 8 سال دارد بگویم مادرت در مکهِ اوین است ، که روشنک سیاسی بی هیچ گناهی و فقط به جرم آزادگی در بند است به خاطراو و به خاطر کودکان ما. به او قول میدهم که بروم مکه و با مادرش بازگردم و مادرش میداند که دانیال پسر خوبی است و او را دوست دارد و زود برمیگردد.
امیر و حمید مومنی پدر را در زندان اوین در حالی دیده اند که قدرت راه رفتن و حرف زدن نداشته وحشت زده اند از آنچه که دیده اند.
امیر ده ساله از من می پرسد شما خبرنگارید و خبرنگارها همه چیز را میدانند نکنه بابام رو بکشن یعنی بابام بازم میاد خونه؟ آخه خیلی مریض بود...
و من چه دارم که بگویم در پاسخ به نگرانی های بزرگ پسرکی کوچک که از همان کودکی بارها شاهد یورش وحشیانه ماموران امنیتی به خانه شان بوده که چگونه همه خانه را به جرم آزادگی پدر به هم ریخته اند تا مگر مدرکی از وارستگی این مرد بزرگ بیابند، و سپس پدر را با خود برده اند در میان سیل اشک و هراس کودکانش.
چگونه به این پسر معصوم بگویم که جسم و روح بزرگ پدرش، زیر وحشیانه ترین شکنجه ها خرد می شود تا او و کودکان من و ما در شرایطی بهتر زندگی کنند؟
یاد پارسای احمد زیدآبادی می افتم که وقتی بچه بود، روزی که پدرش را در مقابل چشمان معصومش بازداشت کردند به گوشه ای خزیده و به دوستش گفته بود "امروز باباي مرا دستبند زدند، بردند زندان." و از شدت اضطراب، آن شب هشت بار رختخوابش را خيس كرده بود.
اکنون پارسا بزرگ شده اما هر لحظه و هر ثانیه دل کوچکش لرزیده که نکند دوباره پدرم را ببرند و او برنگردد و.... و باز بردند و در جایی چون قبر زندانی اش کرد و...
دل کوچک این کودکان هر روز و هر شب می لرزد و با چه هراسی به خواب می روند و چه کابوس ها که نمی بینند. دلم میخواهد به آنها بگویم پدر و مادرانشان، زنان و مردان آزاده ای هستند که تاریخ این سرزمین و کودکان کودکان ما به آنها افتخار خواهند کرد؛ اما این کودکان چه میدانند کودتا چیست و دیکتاتور یعنی چه؟
فریده یازده ساله چه میداند و چه می تواند به بازجوی سنگدل پدر بگوید وقتی به او می گوید "اگر مادرت شلوغ نمیکرد بابا الان خانه بود"؟ اوچه میداند سیاست چیست و پدر را چرا در بند باید ببیند و چرا پشت سر او دررا به روی محمد علی ابطحی قفل می کنند؟
این روزها اشک مادران و لرزش صدای کودکان جزوی از زندگی من شده است و من تکه ای از روحم را میدهم و هر روز با مخفی کردن اشک ها و هق هق گریه هایم، با این کودکان صحبت می کنم و اطمینان میدهم که پدر یا مادرشان به زودی زود بازخواهند گشت و انان را در آغوشی گرم خواهند کشید.
به اهورای کوچکم که نگاه می کنم مصمم می شوم به او بیاموزم زندان ایران جای آدم های بد نیست و آدم های خوب را، آدم های بد به زنجیر می کشند و به زندان می برند و در پاسخ به او که کودکانه می پرسد چرا، می گویم چون حکومت ما برخلاف ادعایش، بویی از اسلام نبرده و آدم های خوب زندان میروند تا اهورای من و اهورای ما زندگی کنند و زندگی را بفهمند.
در سخنان حداد عادل دو نکته و شاید ابهام مهم وجود دارد. اول انکه انان که مکررن از امام دم می زنند آیا پیش از این اینگونه نبوده اند و در شرایط فعلی به ایشان و منش شان متوسل شده اند؟
سابقه و سیاق موسوی و کروبی که بر این امر دلالت دارد که همیشه نه تنها خود را مفتخر به همراهی و ارادمندی نسبت به امام می دانسته اند که این رابطه تا زمان حیات امام دو سویه بوده است.
از سوی دیگر نوع رابطه آیت الله هاشمی رفسنجانی با آیت الله خمینی و درجه نزدیکی و هم نظری ایندو قابل توصیف نیست. در حالی که آیت الله خامنه ای از این نظر در شمار نزدیکان درجه اول امام همچون حاج احمد آقا ، آیت الله هاشمی قرار نمی گیرد.
از سوی دیگر باید بررسی نمود که اتفاقاتی در جریان است که اینگونه نزدیکان آیت الله خمینی را به واکنش علیه رهبر فعلی ایران مجبور نموده است.
چرایی این ماجرا علت تمسک به راحل برای نفی رهبر حاضر است. شروع این ماجرا نیز به پس از انتخابات مربوط نمی شود. این ماجرا ادامه همان روندی است که آیت الله توسلی را انچنان متاثر نمود که جان به جان آفرین تسلیم شد.
و حتی شاید سالها پیش که آیت الله طاهری امام جمعه آن زمان شهر اصفهان در نامه ای سرگشاده به آیت الله خامنه ای از مظالمی گله کرد که بر اثر عملکرد ایشان ظهور و بروز و شاید شدت یافته بودند.
اما اوج این ماجرا از ان هنگام آغاز شد که رهبر ایران بی پروا همه خطوط قانونی را در نوردید و در جهت تحقق رویای در اختیار داشتن تمام ارکان نظام گام برداشت. رویایی که با کابوس اعتراضات عمومی همراه شد.
انچنان این اعتراضات نیز دامنه دار شده است که برای اولین بار ، جمعی از روحانیون ، آیات عظام تقلید ، نمایندگان پیشین مجلس و فرهیختگان و دانشگاهیان نامه می نویسند و عزل رهبری را از خبرگان می خواهند.
در همین حال حاکمیت کودتایی امروز آنچنان خود را در خطر می بیند که فرمان عبور از امام و سپردن ایشان به موزه تاریخ را صادر نموده است.
آری! خطر جدی است. آنچنان جدی که می توان وحشت را در چهره و صدای کودتاگران دید و شنید. خطری که منطق و عقل کودتاگران را نیز زایل کرده است
از این شش وزیر دو نفر زن هستند. همچنین دو نفر از وزرا دارای پرونده قضایی می باشند. محرابیان به جرم جعل محکوم شده و فاطمه آجرلو به جرم نشر اکاذیب به دادگاه فراخوانده شده است.
جالب آنکه در جعل و تقلب در ثبت یک اختراع و انتشار کتابی با آن عنوان نه تنها علی اکبر محرابیان، وزیر صنایع و خواهر زاده محمود احمدی نژاد، که شخص رئیس دولت نهم نیز مشارکت داشته است.
اما از سوی دیگر آیا انتخاب این دو وزیر زن به معنای حرکت جامعه به سوی به رسمیت شناختن حقوق زنان و رفع تبعیض های جنسیتی است؟
در حالی که همچنان فعالان حقوق زنان تحت آزاد و اذیت و در خطر زندان قرار می گیرند، قانون سهمیه بندی جنسیتی در دولت احمدی نژاد تصویب شده و نگاه احمدی نژاد و هوادارانش به زن تحقیر آمیز است، انتخاب زنانی که از زن بودن خود آزرده اند و آنرا همچون عذابی می پندارند، چه حاصلی در پی خواهد داشت.
سوابق و دیدگاه های زنان کابینه احمدی نژاد بر این نکته تاکید دارد که در مرام آنها نه به واسطه زن بودن که بخاطر تشابهه رفتاری به مردان صلاحیت لازم را برای تصدی مسوولیت پیدا کرده اند.
در باور این زنان ، همچنان آنها نیازمند قیمند و سایه مردی دیگر ، حالا این مرد در کابینه محمود احمدی نزاد است ، می توانند اظهار وجود نمایند.
هیچکدام از این زن سابقه فعالیت برای حقوق زنان را ندارند و بر عکس در جهت تحدید زنان گام برداشته اند و این موضوع است که در نگاه ضد زن هواداران دولت احمدی نژاد نقطه مثبت محسوب می گردد.
پوپولیسم احمدی نژادی نیز در انتخاب این زنان نقش مهم و برجسته ای داشته است. وی سعی کرده است جای خالی زن قدرتمند در کنار خود، انچنان که میر حسین موسوی زهرا رهنورد را در کنار خود دارد، با انتخاب چند وزیر زن پر نماید.
در حالی که بنظر نمی رسد در مقایسه با نرم انتخاب وزرا هیچکدام این زنان به واقع شایستگی انتخاب شدن برای وزارتخانه های مورد نظر را داشته باشند.
گرچه نگاهی به ترکیب کابینه ی قبلی احمدی نژاد موید این واقعیت است که بدون توجه به مرد و یا زن بودن وزرا، ظرفیت دولت وی تنها گنجاییش مدیران بی تدبیر و کم بینه را دارد که قدرت عرض اندام در برابر احمدی نژاد را نداشته باشند.
نگاهی به شش وزیر معرفی شده عیان کننده واقعیتی دیگر نیز هست. دولت کودتایی دهم ، دولتی یک نفره خواهد بود. دولتی با بیست چند وزیر تشریفاتی. احمدی نژاد رویای ریاست جمهوری مطلقه دارد.
در همین حال در مورد احتمال وقوع تقلب و حوادث خونبار محتمل پس از آن نیز گاه و بیگاه از سوی همین رسانه های طرح می گردد.
در این میان تلویزیون بی بی سی فارسی که همچنان خبرهای مربوط به انتخابات ایران را با جدیت دنبال می کند در حال پخش برنامه های متنوعی در مورد انتخابات کشور افغانستان است.
اگر برنامه های خبری این شبکه فارسی زبان را دنبال کنیم متوجه حمایت زیرکانه ی این شبکه تلویزیونی از دکتر عبدالله عبدالله به عنوان رقیب اصلی حامد کرزای و طرح انتقادات بیشمار از دولت فعلی خواهیم شد.
در همین حال عبدالله که از پدری پشتون و مادر تاجیک است سعی می کند از محبوبیت شیر پنجشیر ، احمد شاه مسعود برای جلب آرای رای دهندگان کمک بگیرد.
عبدالله شعار تغییر اوباما را برگزیده و از برخی نمادهای سبز که مشخصه هواداران میر حسین موسوی در ایران است استفاده می نماید.
انچه مشخص است اینکه حکومت ایران ترجیح می دهد و احتمالن تلاش خواهد کرد تا در صورت امکان عبدالله عبدالله به جای حامد کرزای بر مسند ریاست جمهوری افغانستان تکیه بزند ، اما حمایت های برخی رسانه های غربی خصوصن بی بی سی از عبدالله قابل درک نیست.
به هر حال با وجود همه انتقادات موجود در افغانستان حامد کرزای نشان است بیش از دیگر رقبای خود -در یک مقایسه نسبی- به دموکراسی و خرد جمعی پایبند است.
او که سابقه مبارزات مسلحانه با دیگر گروه های مجاهد و کشتار هیچ یک از اقوام افغانستان را ندارد بیش از سایرین می تواند نماد رئیس جمهور این کشور باشد.
در صورتی که دستان عبدالله عبدالله و بسیاری دیگر از کاندیداهای حاضر در این عرصه به خون اعضای دیگر گروه های مجاهد و اقوام افغانستان آلوده است.
از سوی دیگر افرادی به پسرهای جوان زندانی با حالتی وحشیانه تجاوز كردهاند به طوریكه برخی دچار افسردگی و مشكلات جدی روحی و جسمی گردیدهاند و در كنج خانههای خود خزیدهاند.»
سطور بالا بخشی از نامه مهدی کروبی به هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس خبران رهبری است. این دردنامه روایت وقایعی است که شاید بارها تاکنون در میان سیاسیونی که گرفتار زندان شده اند ، شنیده شده است. تجاوز به قصد تحقیر و شکستن زندانیان.
پس از قتل زندانیان انتشار این اخبار آنچنان منزجر کننده و تنفر برانگیز است که موجی از تاسف و تاثر و خشم را در جامعه در پی داشته است. مطمئنن جنایاتی اینچنین بدون پاسخ و مجازات نخواهد ماند.
- مبارزات جنبش سبز بر اساس نفی هرگونه خشونت است.
- اتحاد ، امید به پیروزی و استمرار در اعتراض رمز موفقیت جنبش خواهد بود.
- در اطلاع رسانی در مورد اتفاقات و رخدادهای مربوط به حرکات اعتراضی باید از بزرگ نمایی و هرگونه دروغ به شدت پرهیز کرد.
- برنامه های موفق را تکرار و به شناخت نقاط ضعف و اصلاح آنها اقدام کنیم.
- باید هزینه مبارزه را کاهش بدهیم تا مردم بیشتر به مشارکت در آن تشویق شوند.
- از همه پتانسیل ها و راهکارهای موجود برای اعتراض استفاده نماییم.
- به رهبران جنبش این اطمینان را بدهیم که آنها را تنها نخواهیم گذاشت و در عین حال بخواهیم که از مواضع به حقشان کوتاه نیایند و حقوق تضییع شده مردم را پیگیری کنند.
- توجه داشته باشیم این مبارزه ، یک نبرد کوتاه مدت نیست به همین دلیل باید برای مبارزه ای طولانی آمادگی روحی انرژی کافی داشته باشیم.
- دشمن خود را بخوبی بشناسیم و آنها را دست کم نگیریم و بدانیم آنها برای ایجاد تفرقه و نا امیدی از انجام هیچ کاری ابا ندارند.
همسر وی که دیروز با وی ملاقات داشته از این وضعیت نگران کننده با روز سخن گفته است. همسر، برادر و فرزندان عبدالله مومنی روز گذشته در زندان اوین با او در حالی دیدار کردند که این فعال دانشجویی نه قدرت تکلم داشت و نه قدرت راه رفتن.
فاطمه آدینه وند، همسر مومنی که به شدت نگران و ملتهب بود به روز گفت: بچه های من اصلا آقای مومنی را نشناختند و به شدت از دیدن او شوکه شدیم.
وی می افزاید: از زندان اوین او را با ماشین سبز رنگی آوردند؛ از ماشین که پیاده شد اگر من و برادرش او را نمی گرفتیم می افتاد. حتی نمی توانست یک قدم راه برود. کمک کردیم و وارد اتاق ملاقات شدیم.
همسر مومنی با بیان اینکه "آنچه که می دیدیم را باور نمی کردیم" توضیح میدهد: ریش و موهای عبدالله بلند شده و کاملا به هم ریخته و صورتش از فرط لاغری به شدت سیاه شده، زیر چشم ها گود رفته و کبود بود.
خانم ادینه وند می افزاید: صدای عبدالله به شدت لرزان بود و اصلا قدرت حرف زدن نداشت و بچه ها از دیدن وضعیت او به شدت ترسیده و فقط گریه می کردند و مدام می پرسیدند چه بلایی سر بابا اومده؟
به گفته او عبدالله مومنی تعادل روحی و روانی نداشت و فقط احوالپرسی می کرد و مدام می گفت "جای من خوب است". خانم آدینه وند با بیان اینکه "اگر جای او خوب است پس چرا به این شکل درآمده" می افزاید: تنها چیزی که عبدالله گفت این بود که دو روزست روزه ام. ما دیگر هیچ چیزی از او نشنیدیم.
وی با بیان اینکه همسرش همچنان در انفرادی است و بازجویی او تمام نشده می گوید: همسرم شدیدا تحت فشار روحی و جسمی و شکنجه است و نزدیک 20 کیلو وزن کم کرده است.
خانم آدینه وند تاکید می کند: آن کسی که امروز دیدیم اصلا عبدالله مومنی نبود؛ فقط یک پوست و استخوانی بود که تعادل روحی و روانی و قدرت حرف زدن وایستادن و راه رفتن نداشت.هیچ چیزی از عبدالله نمانده است.
به گفته همسر مومنی این ملاقات فقط ده دقیقه و در حضور بازجوی این فعال دانشجویی صورت گرفته و بازجو با قرار دادن ضبط صوتی روی میز تمام مکالمات را ضبط کرده است.
همسر مومنی با بیان اینکه "بچه ها شوکه شده و ترسیده اند" می گوید: از وقتی برگشته ایم بچه ها فقط در حال گریه کردن هستند و نگران پدرشان که چه اتفاقی افتاده و نمی توانیم آنها را آرام کنیم.
وی با انتقاد شدید از وضعیت همسرش می افزاید: امروز که گریه بچه ها و وضعیت عبدالله را دیدم به بازجو گفتم آیا این حق ماست در زندگی که 5 شهید داده ایم و عزیزانمان رفته اند تا ما در آرامش زندگی کنیم؟ اکنون با این آدم چه کرده اید؟ چه بلایی سر او آورده اید؟
بازجوی مومنی هیچ پاسخی نداده و زود ملاقات را به پایان رسانده و مجددا مومنی را با ماشین سبز برده اند.
خانم آدینه وند می گوید: یکبار صدام زندگی مرا نابود کرد و شوهرم رفت و شهید شد که بچه های این مملکت و ما در آرامش زندگی کنیم. امروز با دیدن عبدالله در آن وضعیت، باز صدام جلوی چشمان من زنده شد. چیزی از عبدالله من نمانده و من متاسفم که اینها مدام دم از عدالت میزنند و اینگونه رفتار می کنند.
پیش از این نیز دولت های آلمان ، فرانسه و انگلیس نیز اعلام کرده بودند برای محمود احمدی نژاد پیام تبریک نخواهند فرستاد.
دولت آمریکا امیدوار است بعد از سه دهه تیرگی روابط شرایطی ایجاد گردد تا اختلافات میان ایران و آمریکا کاهش یابد. اما حوادث پس از انتخابات شرایط ویژه ای را رقم زده است.
آمریکا می تواند همچون سه دهه پیش در انتظار تغییرات بنیادین در ایران باشد و یا با در دست گرفتن ابتکار عمل دولت ایران را مجبور به تغییر رفتار نماید.
به نظر می رسد اوباما راه دوم را برگزیده است. او تغییرات را در ایران دنبال می کند اما در نقش یک ناظر بی طرف رفتاری را در پیش می گیرد که اتفاقن اصلاح طلبان نیز از آن استقبال می کنند.
ورود دولت آمریکا یا دیگر دولت های غربی به مناقشات پس از انتخابات به سود هواداران تغییر و جنبش سبز تنها موجب افزایش فشار حکومت به مخالفان و معرضان خواهد شد.
از سوی دیگر آغاز دیالوگ میان آمریکا و ایران می تواند ، تندروهای ایران را در موضع ضعف قرار دهد. آنها مجبور خواهند بود نسبت به بسیاری از شعارها و رفتارهای خود تجدید نظر نمایند.
به نظر می رسد موضع اتخاذ شده توسط دولت آمریکا هوشمندانه و عملگرا تر از نفی وجود دولت قانونی در ایران باشد. در عین حال که از نظر اکثریت مردم ایران دولت احمدی نژاد فاقد مشروعیت مردمی بوده و غیر قانونی است.
جدا از نکات قوت این جنبش ، تهدیداتی نیز وجود دارد که آنرا باید جدی گرفت. تهدیداتی که از سر نادانی برخی فعالین و یا با برنامه ریزی جریانات نفوذی کودتاگران ایجاد شده است.
باید باور داشته باشیم که حرکت اعتراضی ما تا رسیدن به نتیجه راهی طولانی در پیش دارد. وعده های دست نیافتی و اغراق های بی فایده تنها اعتبار جنبش را خدشه دار می نماید.
همچنین انتشار اخبار غبر موثق و در برخی موارد غیر واقعی نیز نه تنها سودمند نیست بلکه صحت خبرهای واقعی نیز تحت الشعاع قرار می دهد.
اطلاع رسانی واقعی با همه ی ابزار های موجود می تواند جنبش را پیش از پیش قدرتمند سازد. پرهیز از پراکندگی در برنامه ریزی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
باید باور داشت که امید به پیروزی ، اتحاد و پایداری و مبارزه بدون خشونت از مهمترین عواملی هستند که جنبش را در دستیابی به اهدافش کمک می نماید.
گرچه پیش از این نوشتم «رفتار شناسی هاشمی این موضوع را عیان می کند که او بیش ازآنکه مرد هیاهو در سخنرانی های خود باشد مرد عمل در پشت پرده و سیاست ورزی است.»
اما امیدوارم اینبار آیت الله بدور از مصالح و منافع ، باید ها و نباید های سیاسی جبران کنند همه ناراحتی هایی که به غلط و یا درست از ایشان ایجاد شده است.
آیت الله بیا و با مردم آشتی کن. بیا و نگذار خون ندا آقا سلطان پایمال شود، نگذار آنان که ده ها نفر همچون مادر سهراب اعرابی را داغدار کردند پیروزیشان را با خون جوانان وطن جشن بگیرند.
آقای هاشمی نگاه کن به صدها هزار نفری که در خیابان ها فریاد سبز سر دادند و به خون سرخشان غلتیدند، گوش بده فریادهای «الله اکبر» و «مرگ بر دیکتاتوری» که شب ها بر پشت بام ها سر داده می شود.
آیت الله عزیز! بیا اینبار تاریخ را جور دیگری بنویس. درست بر خلاف همه انتظارها. بیا برای مظلومان و زجر کشیدگان و آنان که دربندند، حنجره ای باش.
بگذار از گلوی تو بشنویم که این دولت کودتا غیر قانونی است. بیا به امامت، سید روح الله اقتدا کند ، وضوی شهادت بگیر و بگذار ایستاده بمیریم.
فردا عزیز مردم ایران میهمان توست. برای میر حسین موسوی رئیس جمهورمنتخب ملت ایران میزبان خوبی باش.
«این دانشجو از میرحسین خواست به صراحت، قانون رفع تبعیض زنان در دولت احتمالی خود را تایید یا رد کند ... میرحسین گفت: این سوالها غیرعلمی است».
وی ادامه داد: «... هر قانونی در کشور از نظر محتوا به شکلی باشد که وجدان عمومی با آن سازگار نباشد، به متحول کردن آن قانون میپردازیم. این یک فرایند است و دولت در آن نقش دارد و اگر حس کردیم در این بین تبعیض وجود دارد و از ما سوال میکنید که آیا به تغییر لوایح و ارائه آنها به مجلس اقدام خواهید کرد، جواب من آری است اما اگر سوال شما تغییر قوانین است، جواب من این است که در این باره اختیاری نداریم و این کار را نمیتوان انجام داد». [آفتاب]
جملات بالا به صرحت بیان کننده دقت نظر و شفافیتی است که باید از هر کاندیدای ریاست جمهوری انتظار داشت. موسوی در پاسخ به سوالی در مورد تایید و یا رد قوانین تبعیض آمیز در دولتش، سوال را غیر علمی می داند.
طبق قانون پیشنهاد هر تغییری در قوانین یا به صورت لایحه از سوی دولت و یا به شکل طرح از سوی بخشی از نمایندگان به مجلس ارائه می گردد و تایید و رد آن در ابتدا با اکثریت نمایندگان مجلس، سپس شورای نگهبان و در نهایت مجمع تشخیص مصلحت است.
به همین دلیل میرحسین تنها به این نکته تاکید می کند که برای رفع تبعیض به ارسال لایحه به مجلس اقدام خواهد نمود و بیش از این را نمی توان از دولت انتظار داشت.
این رفتار و نگرش موسوی است که او را در میان دیگر کاندیداهای موجود شاخص می کند. در عین حال که به حامیان وی این پیغام را خواهد داد که از میرحسین تنها باید در چهارچوب قوانین انتظار داشت.
به هر حال گذر از دولت فعلی شاید دو حسن بسیار مهم را داشته باشد: برخورداری از دولتی که در چارچوب فوانین موجود رفتار خواهد کرد و قطعن ادبیات متفاوتی از دولت نهم را در پیش خواهد گرفت.
همچنین اگر دولت نمی تواند در دفاع از حقوق شهروندان نقش تعیین کننده ای ایفا نماید حداقل به عنوان عامل ضایع کننده و اهرم فشاری مضاعف عمل نخواهد کرد.
در اولین روزهای اعلام رسمی کاندیداتوری میر حسین موسوی خبری از سوی رسانه های اقتدارگرایان منتشر شد که در آن به جلسه مشترک مهندس موسوی و برخی از اعضای نهضت آزادی و نیروهای ملی و مذهبی اشاره شده بود.
آن خبر با تکذیب میرحسین موسوی در عین تمجید از شخصیت و دینداری و حس خلق فعالان ملی مذهبی و اعضای نهضت آزادی همراه شد.
پس از آن در سناریویی دیگر به نقل از زهرا مصطفوی، دختر امام خمینی نقل شد که به علت همکاری مهندس موسوی با نهضت آزادی ها، جمعیت زنان انقلاب اسلامی در حمایت از موسوی تجدید نظر خواهند کرد. خبری که با واکنشی تند دختر امام تکذیب و سایت منتشر کننده -بازتاب- مجبور به عذرخواهی شد.
جالب آنکه خبرگزاری فارس چندی بعد با انتشار تکذیبیه این خبر اقدام به انتشار آن به عنوان یک خبر پر اهمیت نمود. خبری که همچنان در صفحه اول قابل مشاهده است. در همین حال در اکثر سخنرانی های موسوی توسط نیروهای هوادار احمدی نژاد از نسبت ایشان با نیروهای ملی و مذهبی سوال می گردد.
در پی آن رسانه های اقندارگرا نیز معمولن با پر رنگ نمودن این بخش از سخنان موسوی ضمن تحت الشعاع قرار دادن انتقادات نسبت احمدی نژاد، در پی حاشیه سازی برای ایشان هستند. باید پذیرفت نیروهای ملی و نهضت آزادی ایران در میان جوانان و طبقه متوسط از جایگاه و پایگاه خاصی برخوردارند و تاکید مستمر بر دوری از این جریان سیاسی به سود موسوی نخواهد بود.
مدیران ستاد موسوی بهتر است دقت نمانید و این نکته را به ایشان یادآوری کنند که سکوت در اینباره و حتی حمایت از فعالیت آزاد جریانات ملی می تواند پروژه ی تخریبی را که به سبک و سیاق روشهای حسین شریعتمداری در کیهان بسیار شبیه است را خنثی کند.
دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به پخش گزینشی صحبت های دانشجویان در برنامه منطقه آزاد شبکه سه سیما از برگزاری و ضبط این برنامه جلوگیری نمودند.
دانشجویان با شعارهای «بیرون ، بیرون» خطاب به برگزار کنندگان این برنامه و همچنین «دانشگاه تریبون شما نیست» و «مرگ بر جیرخواران دولت» اعتراض خود را به جهت گیری های این برنامه تلویزیونی نشان دادند. تجمع دانشجویان پس از خروج عوامل این برنامه با شعار علیه برخی عوامل بسیج همچنان ادامه داشت. [فیلم]
به هیچ عنوان دور از ذهن نیست، ضبط این برنامه در دیگر دانشگاه ها نیز با واکنش های مشابهی روبرو گردد. در این روزها منتقدین دولت به شدن نسبت به جهت گیری های صدا و سیما در حمایت از دولت نهم و تخریب اصلاح طلبان معترض هستند.
این اعتراضات پیش از این با تجمع هواداران میر حسین موسوی در مقابل صدا و سیمای در تهران به شکل علنی نشان داده شده بود.
یادداشت «گربه های ایرانی و دولتی برای آشتی» که در ضمیمه ی روزانه روزنامه اعتماد امروز دوشنبه 28 اردیبهشت چاپ شده در اینجا بخوانید.
«جشنواره فیلم کن پس از چند سالی غیبت فیلم های ایرانی این بار فیلمی از بهمن قبادی را در بخش مسابقه خود می بیند. شاید ذهن های خلاق و کمی خیال پرداز این را نشانه یی بدانند از حضور دوباره ایران در عرصه جهانی؛ نشانه یی از آشتی دولتی که تا چند ماه دیگر سکان هدایت ایران را برعهده خواهد گرفت با جهانی که چند سالی است برای فشار و محصور کردن ایران همه تلاش خود را به کار بسته است.» [ادامه مطلب]
روزنامه یاس نو تنها پس از انتشار اولین شماره ی خود از انتشار شماره بعدی خود منع شد. سایت نوروز در اینباره می نویسد:
«شماره دوم روزنامه یاس نو توسط تیم تحریریه این روزنامه آماده گردیده بود و تمامی صفحات جهت انتشار به چاپخانه ارسال شده بود که دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات با ارسال نامه ای به محل چاپ روزنامه یاس نو به همراه چند مامور جلوی انتشار شماره دوم این روزنامه را گرفت.»
باید امیدوارم بود که انتشار این روزنامه با مانعی جدی روبرو نگردد.در غیر آن صورت اصلاح طلبان و خصوصن میرحسین موسوی از داشتن روزنامه ای حرفه ای که می توان برای آن مقبولیت بالایی در میان خوانندگان مطبوعات پیش بینی نمود، محروم خواهند شد.
این اتفاق یادآور روزهای تلخ گذشته است. همان روزی که 15 روزنامه در یک زمان تعطیل شدن. تعطیلی فله ای مطبوعات. یا روز نکبت مطبوعات و آزادی در ایران. آیا این امید تازه به همین زودی به یأس تبدیل می شود؟
به گزارش آفتاب، موسوی در این دیدار اظهار داشت: «این ستاد باید مردمی باشد و تا آخر روش مردمی اش را حفظ کند و توجه به این جنبه بسیار مهم است».
وی با اشاره به خاطرهای از دوران نخست وزیری خود، گفت: «در دوران نخست وزیری آقایی از کارمندان دولت در خوزستان بود که گزارشهایی برای من میفرستاد. این گزارشها از گزارشهای استانداری قویتر بودند. ایشان بعد از بیست سال دوباره با من تماس گرفته و گفتهاست که احساس وظیفه نموده و میخواهد مطالبی را منتقل کند . فرد دیگری گزارشی از موضوع جوانان برای بنده و دیگر دوستان فرستاده که به اندازه کار گروهی قوی ارزش دارد. این آقا انتظاری هم نداشت».
وی تصریح کرد: «درب ستاد باید بر روی این افراد باز باشد و نباید جواب رد به این گونه حمایتهای مردمی داد. البته ممکناست بگوییم که این افراد را جذب ستاد کنیم که این بدترین حالت است.بنابراین اگر ستاد کارش را تهیه محتوی و نرم افزار اعم از اطلاعرسانی یا چیزهایی از این قبیل بداند و رابطه روشن با افراد، گروهها و اقشار برقرارنماید به وظیفه خود خوب عمل کردهاست».
موسوی با تاکید بر اینکه «ستاد باید مرکز تولید فکر باشد تا بتواند کل تشکیلات را تغذیه کند» افزود: «مثلا گروهی را برای تهیه خبرنامه تعیین کنید که به صورت متمرکز و آزادانه بتوانند مسایلی از قبیل گرایشات ، فعالیتهای سیاسی ، نوع تبلیغات و غیره و ... را بررسی کنند و مطلب بنویسند».
وی درباره امکانات و تجهیزات ستاد انتخاباتی خود تصریح کرد: «در این زمینه ممکن است پیشنهادهای وسوسه انگیزی بشود که شما با طراحی یک حد ایده آل برای انجام کار، نیاز خودتان را مشخص کنید. هنگامی که تصمیم قطعی شد به همه بگوئید که این حد از امکانات کفایت می کند . خطوط کلی تا حدی روشن شده است اما باید برای زیر مجموعه شرح و بسط بیشتری داد که به چه نحو کار می خواهد انجام شود».
این کاندیدای انتخابات دهم ریاست جمهوری با اشاره به منابع مالی ستاد انتخاباتی گفت: «بخش مالی باید پیش بینی کند که منابع درآمدی از کدام محل است و برای شناخت توانایی ها اقدامات لازم را به عمل آورد. خیلیها اعلام حمایت مالی میکنند که انگیزه های آنان گوناگون است و باید مواظب بود».
وی موضوع کارگران، جوانان و خانمها در ستاد را بسیار مهم عنوان ارزیابی کرد و گفت: «باید برنامه ریزی کنیم که چه میتوانیم بکنیم نه چه باید کرد. نهادهای سنتی مثل هیاتها، دسته جات مذهبی و حسینیهها خیلی مهم هستند.خیلی از راهپیماییها را این نهادها سازمان میدادند. این نهادها جنبههای محلی دارند. ستاد یک کارگروه برای نهادهای سنتی درست کند که روی آنها کار نماید. سالهای گذشته وزارت ارشاد فهرست این نهادها را در سراسر ایران تهیه کرده بود».
موسوی افزود: «موضوع دیگر الگوها و روشهای کار است که ستاد باید در این زمینه هم کار کند. به طور مثال بنده در بیانیه گفتم که یک نوشته روی شیشه مغازه میتواند یک تبلیغ خوب باشد نه آنکه بنر یا تبلیغات پر هزینه داشته باشیم».
وی خواستار تعریف و ارائه الگوهای جدید در تبلیغات شد و افزود: «باید با خلاقیت و ابتکار این الگوها ارائه و معرفی شود. مردم هم قطعا چیزهایی خودشان اضافه میکنند و کارهای نو و جدیدی درعرصه تبلیغات پیدا میشود که ضعفها و اسرافهای تبلیغات گذشته را نداشته باشد و مردم را هم جذب نماید. در مورد نوشته پشت شیشه مغازه ما باید بگوییم چه شعار و محتوی و چه شکل و فرمی ؟ برای مثال شعار هر ایرانی یک ستاد میتواند شعار محوری باشد. و خود مردم هم شعارهای دیگری ممکن است داشته باشند».
میر حسین موسوی گفت: «من همه چیزدان نیستم و براساس محورهایی که گفتم سعی میکنم مطالب را بیان نمایم. اگر چیزهایی که میتواند به من کمک کند به من بگوئید قطعا از آنها استفاده میکنم ضمن اینکه باید به لایههای ناشناس اجتماعی هم توجه شود».
وی با بیان اینکه، روزهای انتخابات به سرعت خواهد گذشت و باید با برنامه ریزی از امکانات و فرصتها استفاده شود ،خاطر نشان کرد: «فرصتی که صدا و سیما برای کاندیداها فراهم میکند به تنهایی با همه تبلیغات کاندیداها برابری میکند برای آن برنامه ریزی شود».
وی درباره سفر خود به خوزستان نیز گفت: «نباید از این سفر معنوی که مردم برای تجدید عهد با ارزش آفرینان به مناطق جنگی سفر میکنند استفاده تبلیغاتی کرد. این امر با اخلاقیات من سازگار نیست. اصلا آمیختگی این موضوع با انتخابات خودش ضد تبلیغ است . من مایلم همینطور سفر معمول به خوزستان یا ایلام داشته باشم ، زیرا ایلام در دوران دفاع مقدس خیلی پایداری کرد و مدیران خیلی فداکاری هم آنجا بودند . البته باز هم دوستان چنانچه پیشنهادات و نظری دارند بدهند تا بیشتر بررسی شود».
وی درباره پیام خود به جامعه گفت: «فکر می کنم چارچوب پیام منتقل شده است، ولی هنوز باید کار شود تا محتوای پیام باز و موضوع برای مردم روشن شود . درباره اسلام ناب محمدی ( ص) به جمله ای از حضرت امام (ره) برخورد کردم که خیلی مهم است. امام(ره) میفرمایند اصول اسلام ناب محمدی (ص) را باید حوزه و دانشگاه به بسیج یاد بدهد. یعنی اسلام ناب را باید آموزش داد و این کار راهم حوزه و هم دانشگاه باید بکند. اگر بتوانیم اینها را بشکافیم خیلی خوب است».
وی تصریح کرد: «رای بیاید یا نیاید خیلی مهم نیست. هر کسی که میخواهد بیاید رئیس جمهور بشود باید یک نگاه ملی داشته باشد. متاسفانه بوده است کسانی که میآیند، در مسند قرار میگیرند، خودشان را ملت فرض میکنند و بقیه را کنار میگذارند».
موسوی با اشاره به دلیل انتخاب جنوب شهر برای سخنرانی و لزوم توجه به قشر محروم گفت: «این انتخاب به دلیل غفلت ما از این قشر است . آموزه های پیامبر(ص) و روش های آن بزرگوار اینطور بوده است. پیامبر فرمودند: «همیشه همنشین فقرا باشید». گرچه خوب است به من تذکرداده شود که قشرهای دیگر یادم نرود. ولی باید بگویم که ما با قشر مرفه بی درد کارنداریم و اقشار تاثیر گذار و توانمند را باید فعال کنیم و در صحنه نگه داریم. و رویکرد توانمند سازی اقشار محروم را وجهه همت خودمان بسازیم . اگر تعادل درشعارها و روش ها نداشته باشیم قطبی کردن جامعه مصیبت بار میشود . همه باید از نیروهای مولد -تولید ملی و بخش خصوصی فعال و خلاق حمایت بکنیم».
وی تصریح کرد: «نظام باید از ثروتهای مشروع کمال استفاده را به عمل آورد و از آن حمایت کند ولی باید هویت اصلی اش حمایت از محرومان و مستضعفان باشد».
رئیس فرهنگستان هنر با تاکید بر لزوم حمایت از تولید کنندگان گفت: «درصنایع داخلی باید راه حلها را ازمیان همینها جستجو کرد . راه حلهای اقتصادی را برای مردم بازگو کنیم».
وی خاطرنشان کرد: «درگذر از بحران همه مردم باید کمک کنند . لازم است دولت یک ریاضتی را بر خودش هموار کند ولی مردم هم باید همکاری نمایند . الان متاسفانه طوری شده که الودگی اقتصادی با زندگی میلیونها نفر از مردم آمیخته شده و با سرنوشت آنها گره خورده است . مثلا قاچاق که در دوران دفاع مقدس فقط بخش کوچکی از جامعه آن هم ساحل نشینان را در برمی گرفت اکنون قشر وسیعی از جامعه به آن مبتلا شده اند و شما اگر بخواهید راه حل بدهید و موضوع را حل کنید باید با میلیونها نفر برخورد نمایید . همین مسئله دشواری راه را نشان میدهد».
موسوی خاطر نشان کرد: «آلودگی در بدنه اقتصاد رسوخ کرده است. حتی اگر بخواهد هر دولتی که سرکار میآید خصوصی سازی را انجام دهد مشکلات عظیمی پیش رو دارد یعنی اگرخصوصی سازی نکند یک سری مشکلات دارد واگر بخواهد اقدام کند یک سری مشکلات دیگر دارد ».
وی با اشاره به شعارهایی مطرح در زمان انتخابات گفت: «باید بتوان به این شعارها عمل کرد».
وی در مورد موضوع جوانان نیز گفت: «در مورد جوانان یک بار هم چند ماه پیش مطرح کردم که باید با کار فرهنگی که مقوله بسیار پیچیدهای است،عمل شود . با روش های آمرانه پاسخ نمیدهد . تاکنون راه حلهای آمرانه غلط بوده و مشکلاتی را درست کرده است . ما باید بتوانیم در سطح ملی ، جامعه خودمان را از نظر فرهنگی متعادل بکنیم که دولت بعدی باید بتواند بین جامعه آشتی برقرار کند و روشهایی که منتج به نتیجه میشود را برگزیند . انشاالله شما برای خدا کارمیکنید . از خداوند موفقیت شما را خواستارم».
امروز ۲۵ فروردین ۸۸ ساعت ۱۷.۳۰ میر حسین موسوی در اهواز مسجد ارشاد با مردم اهواز خواهند بود
زهرا بنییعقوب، پزشک ۲۷ ساله که در حال گذراندن طرح پزشکی خود در یکی از روستاهای همدان بود، روز جمعه بیستم مهرماه سال ۱۳۸۶ در یکی از پارکهای همدان به همراه نامزدش توسط مأموران ستاد امر به معروف بازداشت و به ستاد منکرات منتقل شد.
دو روز بعد اعلام شد که زهرا ، خود را در راهروی طبقه دوم بازداشتگاه با استفاده از پارچه پلاکارد تبلیغاتی حلقآویز کرده و جان باخته است.
از آن زمان تاکنون خانواده زهرا و وکلای فعال در زمینه دفاع ازحقوق بشر تلاش داشته اند حقیقت مرگ زهرا را مشخص کنند. دیروز به نقل از عبدالفتاح سلطانی اعلام شد که بخشی از مدارک مربوط به پرونده بنی یعقوب مفقود شده است.
اگر این خبر واقعیت داشته باشد باید اذهان داشت قوه قضائیه در جریان این ماجرا از هم اکنون محکوم به شکست است. فرض کنید بر خلاف تمام شواهد زهرا خودکشی کرده باشد. این موضوع از جرم ستاد امر به معروف همدان کم نخواهد کرد.
سازمانی که به اصلاح بر اساس ظن و گمان برای نجات روح انسانی، او را بازداشت می کند در نهایت جانش را می گیرد و جسم بی روحش را تحویل خانواده اش می دهد.
کسانی که حتی عرضه ی مراقبت از جسم و جان زهرا را ندارند چگونه ادعای نجات روح ، امر به معروف و نهی از منکر را می کنند؟ در شرایطی که تاکنون کوچکترین مدرکی دال بر خودکشی زهرا ارائه نشده است.
پرنده زهرا بنی یعقوب یک پرونده معمولی نیست. جرم زهرا سیاسی نبوده که این پرونده آغشته به سیاست بازی گردد. متهمان این پرونده نیز قرار بوده که مثلن فرشتگان نجات جامعه باشند. به همین دلیل کوچکترین کوتاهی در این مورد قابل بخشش نیست.
بی سرانجانی این پرونده همچون چند مورد مشابه -مرگ زهرا کاظمی ، اکبر محمدی و حالا امیدرضا میرصیافی- اعتبار و قوه قضائیه را به شدت خدشه دار کرده است. تنها با شجاعت و برخورد کاملن عادلانه می شود ذهنیت موجود علیه این قوه را ،که باید مدافع راستین حقوق مردم باشد، اندکی بهبود بخشید.
نزدیک به هشتاد روز تا انتخابات ریاست جمهوری وقت باقی است. به طور مشخص اصلاح طلبان در این شرایط دو کاندیدای نزدیک به عقاید خود را در صحنه می بینند.
شیخ مهدی کروبی ، رئیس مجلس ششم و دبیر کل حزب اعتماد ملی و مهندس میر حسین موسوی ، نخست وزیر سابق ایران. یکی به نسبت خونی خود با اصلاح طلبان اصرار می کند و دیگری معتقد است نزدیک به نود درصد دوستانش را اصلاح طلبان تشکیل می دهند.
به هر حال با خروج سید محمد خاتمی از عرصه انتخابات ، احزاب مهم اصلاح طلب از جمله کارگزاران ، مشارکت و سازمان مجاهدین از داشتن کاندیدایی که در صورت پیروزی بدون قید و شرط به آنها در دولت کرسیهای قابل اعتنایی اختصاص بدهد محروم شدند.
زمان و شرایط کنونی جامعه نیز به احزاب اصلاح طلب اجازه نمی دهد کاندیدای دیگری را معرفی کنند. معرفی کاندیدای جدید تنها به تقسیم آرا و شکست در انتخابات آینده منجر خواهد شد.
شاید به هر حال این شرایط برای حزبی همچون مشارکت -والبته سایر احزاب اصلاح طلب- یک فرصت طلایی باشد. مشارکت که در چهار سال دولت احمدی نژاد نتوانست به بازسازی حزبی بپردازد شاید اینبار بتواند در سایه یک رئیس جمهور میانه رو این امر محقق کند.
اما گرچه با شروع سال جدید اکثر رسانه های داخلی در تعطیلات به سر می برند اما همچنان دغدغه انتخابات افراد زیادی را به خود مشغول کرده است.
تا جاییکه یک جوان ایرانی از کانادا در ویژه برنامه آغاز سال جدید بکه خبری بی بی سی فارسی مهمترین آرزوی خود را پیروزی اصلاح طلبان در انتخابات آینده و بهبود شرایط کشور عنوان می کند.
در همین حال پیام باراک اوباما نیز بسیاری را امیدوار نمود تا با کاهش تنش در روابط ایران و آمریکا ، شرایط از هر نظر بهبود پیدا کند. گرچه این انتظار ممکن است کمی طولانی گردد. شاید به همین دلیل اشتیاق برای روی کار آمدن دولتی اصلاح طلب در ایران نیز فزونی یافته است.
اما بسیاری معتقدند که اگر قرار باشد کاندیدای نهایی اصلاح طلبان از میان میرحسین موسوی و مهدی کروبی انتخاب گردد شانس و اقبال رفرمیستها به شدت کاهش خواهد یافت.
رضا یکی از خوانندگان وبلاگ در همین مورد معتقد است: «با توجه به خروج خاتمی از انتخابات، سه گزینه کروبی، موسوی و احمدی نژاد کم و بیش پایگاه اجتماعی(نه سیاسی) نزدیک به هم دارند(مردم متوسط به پائین) در این شرایط حاکمیت با کاندیدا کردن قالیباف به راحتی می تواند همه معادلات را بر هم بزند در آن صورت احتمالا احمدی نژاد و قالیباف به دور دوم خواهند رفت.»
این تحلیل رضا اتفاقن در این روزها هوادارن زیادی دارد. رضا در ادامه این راهکار را نیز ارائه می دهد: «موسوی و کروبی را ول کنید و به فکر اتحاد با طرفداران اصلاحات ساختاری باشید، آنها می تونند رای زیادی از آرای خاموش سالهای اخیر را به صحنه بیاورند.
به عنوان پیشنهاد می تونید یک کاندیدای حزبی مثل عارف یا نجفی را معرفی کنید و عبد الله نوری هم به عنوان معاون اولش معرفی بشود - بدین صورت عملن کاندیدای اصلی عبد الله نوری خواهد بود- اما شورای نگهبان با عارف/نجفی طرف خواهد بود.»
تحلیل ها از این دست روز به رو افزایش یافته و اتفاقن طرفداران زیادی نیز دارد. شاید به همین دلیل است که زمزمه هایی از کاندیداتوری سید محمدرضا خاتمی به گوش می رسد. اتفاقی که نسل دوم اصلاح طلبان به شدت از آن استقبال خواهند کرد.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با صدور اطلاعیهای از انهدام چند شبکه اینترنتی «برانداز» خبر داد. این شبکهها آنطور که در اطلاعیه مرکز بررسی جرائم سایبری سپاه پاسداران آمده است، فعالیت سازمان یافته «ضد دینی، امنیتی، فرهنگی و عفت عمومی» داشتهاند.
در اطلاعیه مرکز بررسی جرائم سایبری سپاه آمده است که اعضای بازداشت شده این شبکهها اعتراف کردهاند که از سوی «سرویسهای امنیتی کشورهای بیگانه» حمایت میشدهاند. این مرکز همچنین اعلام کرده است که اعضای این شبکهها «با طراحی و تشکیل شبکههای پیچیده به قصد پیشبرد اهداف دشمن در قسمتی از پروژه براندازی نرم» فعالیت میکردهاند. [+]
دیروز نیز شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی در ویژه برنامه ای بخش هایی از اعترافات این افراد را منتشر نمود که به ارتباط با تلویزیون صدای امریکا در جهت ترویج فساد و فحشا اذهان می نمودند.
به نظر می رسد ارتباط دادن میان فعالیت های اینترنتی و ترویج فساد و فحشا و همچنین سیاسی نمودن سایت هایی با محتوای پورنو با عنوان راهکاری برای افزایش فشار به منتقان انتخاب شده است.
ظاهرن بخشی از حاکمیت حساسیت های جامعه را دریافته و در تلاش برای سناریو نویسی در مورد این حساسیت هاست. در حالی که در واقع بی هویتی اجتماعی ناشی از مدیریت ناتوان اجتماعی، انحطاط اخلاقی را در پی داشته است.
انحطاطی که حاصل آن صدها مورد تجاوز به محارم ، افزایش روز افزون تن فروشی زنان متاهل و خیانت مردان ، در نقاط مختلف کشور است. اموری که شنیدن اخبار هر روزه آنها عادی می نماید.
اگر براندازی صورت پذیرد نه از طریق وبلاگ نویسان، صدای آمریکا، بی بی سی فارسی یا فعالیت زنان و کارگران و دانشجویان بلکه به واسطه انحطاط اخلاقی جامعه رخ خواهد داد.
سقوط ارزشهای انسانی که منشا آن مدیریت ناسالم اجتماعی، تحقیر و تضعیف حقوق مدنی شهرندان توسط حکومت و عدم توجه به حقوق بشر و فساد دستگاه های دولتی و خصوصن انحرافات موجود در نیروی انتظامی و قوه قضائیه می باشد
امیدرضا میرصیافی وبلاگنویس، روزنامهنگار و فعال فرهنگی بود که به خاطر درج عقایدش در وبلاگ به اتهامات توهین به مقامات و تبلیغ علیه نظام به دو سال و نیم زندان محکوم شده بود، وی پروندهی مفتوح دیگری در دادگاه عمومی استان تهران مبنی بر توهین به مقدسات را داشت که تاریخ برگزاری آن اردیبهشت ماه سال آینده اعلام گشته بود.
این زندانی عقیدتی که از وضعیت جسمی و روحی مناسبی برخوردار نبود علیرغم دارا بودن شرایط مرخصی، هیچگاه به مرخصی استعلاجی اعزام نگردید.
1- الان زمان جمع بندی نیست، فعلا زمان پهن بندی است لذا معتقدم نه فقط مشارکت بلکه همه گروه های سیاسی حامی خاتمی نباید هیچ عجله ای برای جمع بندی و اعلام موضع داشته باشند . عجالتا ما هم باید رسما مخالفتمان را با تصمیم خاتمی اعلام کنیم. همانگونه که مجمع روحانیون دیشب به طور قاطع با انصراف خاتمی مخالفت کرد.
2- باید اجازه داد همه اعضای حزب و هواداران حرف ها و پیشنهادها و پیش بینی هایشان را به سمع و نظر شورای مرکزی حزب برسانند.
3- نیروهای آزاد را باید به خویشتنداری و صبر و مقاومت فراخواند
4- تمام امکانات حزبی و غیر حزبی را بسیج کرد برای محکم آمدن به میدان برای هر تصمیمی که میگیریم، یعنی تصمیمی که میگیریم نباید منفعلانه و از سر سیری بوده بلکه کاملا معطوف به عمل و نتیجه باشد.
5- تا اطلاع ثانوی و رسیدن به تصمیم اجازه یارگیری از میان نیروهایمان را به ستادهای دو نامزد دیگر ندهیم و اسیر توراندازی ها و دعوت به چلوکباب ستادهای دیگر نشویم.
با ین مقدمات به نظر می رسد پنج راهکار در برابر ماست که به ترتیب امکان پذیری و مقبولیت و جذب و جلب اعضا و هواداران می توان به ترتیب هر یک را در دستور کار قرار داد:
1- بازگشت خاتمی
2- معرفی کاندیدای حزبی
3- تن دادن به اجماع بر سر هر یک از این دو نامزد باقی مانده
4- حمایت از یکی از آنان در صورت عدم اجماع
5- کناره گیری از انتخابات و زدن مهر انتخابات نمایشی به انتخابات دهم
به اعتقاد من باید به ترتیب برای هر یک از این راهکارها تلاش کرد یعنی اگر راهکار شماره یک جواب نداد به سراغ راهکار شماره دو برویم و به همین ترتیب بدترین حالت برای این است که ناگزیر شویم انتخابات را ترک کنیم و مهر انتخابات نمایشی بر آن بزنیم.
دوستانی که این نوشته را در فیس بوک یا هر جای دیگر می خوانند لطفا نظر بدهند و به دوستان دیگر هم توصیه کنند که این یادداشت را خوانده و نظرتاشان را به من برسانند. ما فردا چهارشنبه جلسه مهمی در حزب خواهیم داشت و البته تصمیمی فعلا نخواهیم گرفت. فعلا زمان پهن بندی است.
در حال حاضر تنها به تکرار این جملات بسنده می کنم: «مگر ما برای امدنت لحظه شماری نکردیم؟ مگر همه ما حضور شما را قدر نمی دانستیم؟ مگر نه اینکه خاتمی مجبور شد در برابر بی تصمیمی شما به همه سختی ها تن بدهد و تهمت ها، دروغ سازی و لجن پراکنی ها را تحمل کند و پا به عرصه پرخطر انتخابات بگذارد و از تهدید های جانی کیهان نشینان نهراسد؟
آقای میرحسین موسوی از خودتان بپرسید که چه شد که کار به اینجا کشید که دیروز در خیابان یاسر فریاد میرحسین اصلاح طلب نیست جوانان خشمگین و ابروهای گره خورده خاتمی در هم تلاقی کردند؟ چه شد که در اعماق ذهن ما حک شد این توبودی که سید ما را دل آزردی!»
